Arseniju Tarkovskemu ob rojstnem dnevu – Ekaterina Velmezova v prevodu Aleksandre Krasovec
deževanja
učila sem se
v višji šoli
deževnicRead More →
deževanja
učila sem se
v višji šoli
deževnicRead More →
Die Weide wiegt im Sommerwind
Zieht Kreise durch die Lüfte
Sie trägt im Arm ein Sonnenkind
Sie steht, sie wiegt, sie hältRead More →
Пришел я в храм, чтобы молиться,
На душе было большое горе.
Там я увидел женщину.
Она была чуть старше меня.Read More →
Вниз глаза
подниму. Буду ли?
Неподвижно иду.
В путали.Read More →
Мой лучший стих?
Еще не написала.
Из глубины души вознесся он.
Его я промолчала.Read More →
я училась
дождям
в высшей школе
дождей Read More →
Он говорит
«Я могу читать тебя
как открытую книгу»
и веритRead More →
ich gehe, gehe, ziehe mir schuhe an ziehe mich an heißt wickle mich ein
beschwere mich, gehe raus, wrə
gehe, bleibe zurückRead More →
Лес был большой, тот лес стоял стеной,
границей между можем и не можем.
Ночной прохладой овевало кожу.
Лес высился – мрачнеющей стеной…Read More →
Institut für Slavistik und Osteuropastudien der Universität Zürich © 2026
Datenschutzerklärung